Słownik oznaczania alergenów: od rozporządzenia 1169/2011 po etykiety
Ostatnia aktualizacja: · Redakcja Catering Cat
Krótkie, zrozumiałe wyjaśnienia pojęć, które pojawiają się w cateringu, gastronomii i żywieniu zbiorowym w kontekście alergenów i etykiet na bufet. Jeśli to możliwe, każde hasło prowadzi do odpowiedniego poradnika.
- Bez laktozy
- Produkty bez laktozy nadal zawierają białko mleka i muszą być oznaczone alergenem mleko. „Bez laktozy” nie oznacza „bez mleka”. Czytaj więcej →
- Bezglutenowy
- Oświadczenie „bezglutenowy” jest dozwolone tylko wtedy, gdy żywność zawiera nie więcej niż 20 mg glutenu na kg. Czytaj więcej →
- Dodatki do żywności
- Substancje dodawane do żywności z przyczyn technologicznych, np. barwniki czy konserwanty. W Niemczech niektóre ich grupy w żywności nieopakowanej trzeba deklarować ustalonymi sformułowaniami. Czytaj więcej →
- Etykieta na bufet
- Etykieta przy daniu na bufecie z jego nazwą i zwykle składnikami oraz alergenami. Często w formie składanej karteczki lub stojaka na stół. Czytaj więcej →
- Główne alergeny (14 alergenów)
- 14 substancji lub grup z załącznika II do rozporządzenia 1169/2011: zboża zawierające gluten, skorupiaki, jaja, ryby, orzeszki ziemne (arachidowe), soja, mleko, orzechy, seler, gorczyca, nasiona sezamu, dwutlenek siarki i siarczyny, łubin oraz mięczaki. Czytaj więcej →
- Informacja o śladowych ilościach
- Dobrowolna informacja typu „może zawierać śladowe ilości …”. Nie jest uregulowana prawnie i należy jej używać tylko wtedy, gdy mimo dobrej praktyki higienicznej nie da się wykluczyć kontaktu krzyżowego. Czytaj więcej →
- Kody alergenów
- Litery lub cyfry oznaczające alergeny w kartach dań i na etykietach. Nie są ujednolicone prawnie – goście zawsze potrzebują dobrze widocznej legendy. Czytaj więcej →
- Kontakt krzyżowy (zanieczyszczenie krzyżowe)
- Niezamierzone przeniesienie alergenu na inną żywność, np. przez deski, przybory, olej do smażenia lub pył mąki. Czytaj więcej →
- Legenda alergenów
- Zestawienie wyjaśniające, co oznacza każdy kod alergenu. Powinna być dobrze widoczna przy bufecie, ladzie lub w tej samej karcie dań. Czytaj więcej →
- LFGB
- Niemiecki kodeks żywności i pasz (Lebensmittel- und Futtermittelgesetzbuch), podstawowa ustawa niemieckiego prawa żywnościowego. Naruszenia obowiązków informacyjnych mogą być na jego podstawie karane grzywną jako wykroczenia administracyjne. Czytaj więcej →
- LMIDV
- Niemieckie rozporządzenie wykonawcze do rozporządzenia 1169/2011. Określa m.in., jak przekazywać informacje o alergenach w żywności nieopakowanej: na etykiecie, w karcie dań, na wywieszce, elektronicznie lub – pod pewnymi warunkami – ustnie. Czytaj więcej →
- LMZDV
- Niemieckie rozporządzenie wykonawcze dotyczące dodatków do żywności. Reguluje m.in., jak deklaruje się dodatki w żywności nieopakowanej, np. „mit Farbstoff” (z barwnikiem) lub „mit Konservierungsstoff” (z konserwantem). Czytaj więcej →
- Menu QR
- Cyfrowa karta dań, którą goście otwierają na telefonie przez kod QR. Może służyć jako informacja o alergenach, jeśli jest łatwo dostępna i wyraźnie wskazana. Czytaj więcej →
- Numer E
- Numer identyfikacyjny dodatku do żywności dopuszczonego w UE, np. E 322 (lecytyny). Lecytyna sojowa zawiera alergen soję. Czytaj więcej →
- Oznaczanie alergenów
- Informowanie gości, które z 14 głównych alergenów zawiera dana żywność – w przypadku żywności opakowanej na etykiecie, a w przypadku żywności nieopakowanej np. na etykiecie przy daniu, w karcie dań lub na wywieszce. Czytaj więcej →
- Próg dla siarczynów
- Dwutlenek siarki i siarczyny to jedyny z 14 alergenów z wartością progową: trzeba je deklarować powyżej 10 mg/kg lub 10 mg/l w produkcie gotowym do spożycia. Czytaj więcej →
- Receptura
- Pełna lista wszystkich składników i komponentów dania. Bez aktualnej receptury rzetelna informacja o alergenach nie jest możliwa. Czytaj więcej →
- Rozporządzenie (UE) nr 1169/2011 (LMIV/FIC)
- Rozporządzenie (UE) nr 1169/2011 określa w całej UE, jakie informacje o żywności muszą otrzymać konsumenci. Załącznik II zawiera listę 14 alergenów, które trzeba deklarować. W Niemczech skrót to LMIV, w języku angielskim często FIC. Czytaj więcej →
- Składana etykieta (namiocik)
- Karteczka złożona na pół, która stoi samodzielnie – nazwa z przodu, składniki i alergeny z tyłu. Sprawdzony format: 100 × 139 mm, po złożeniu 100 × 69,5 mm. Czytaj więcej →
- Składnik złożony
- Składnik, który sam składa się z kilku składników, np. majonez, pesto lub bulion. Jego alergeny trzeba podać przy gotowym daniu. Czytaj więcej →
- Specyfikacja produktu
- Dokument producenta lub dostawcy ze składnikami, alergenami i innymi danymi produktu – podstawa własnej dokumentacji alergenów. Czytaj więcej →
- Stojak na stół
- Ogólne określenie stojącej tabliczki na stole lub bufecie – np. składanej etykiety, stojaka akrylowego lub uchwytu na karteczki. Czytaj więcej →
- Tabela alergenów
- Tabela wszystkich dań z zawartymi w nich alergenami – dla obsługi, jako wywieszka lub segregator dla gości. Czytaj więcej →
- Ukryte alergeny
- Alergeny w składnikach, w których nie od razu się ich spodziewamy – np. seler w bulionie, gorczyca w dressingu, pszenica w sosie sojowym czy ostrygi w sosie ostrygowym. Czytaj więcej →
- Urzędowa kontrola żywności
- Właściwy organ (zwykle na poziomie powiatu lub miasta), który kontroluje zakłady – także pod kątem informacji o alergenach. W Polsce gastronomię i żywienie zbiorowe nadzoruje Państwowa Inspekcja Sanitarna (sanepid). Dobry adresat pytań. Czytaj więcej →
- Zarządzanie alergenami
- Wszystkie działania, dzięki którym firma kontroluje alergeny – od zakupów przez receptury i kuchnię po obsługę gości, łącznie ze szkoleniami i dokumentacją. Czytaj więcej →
- Żywienie zbiorowe
- Posiłki wydawane w stołówkach, kantynach, przedszkolach, szkołach, szpitalach czy domach opieki. Tu również obowiązuje informowanie o alergenach. Czytaj więcej →
- Żywność nieopakowana (luzem)
- Żywność oferowana bez opakowania, pakowana w miejscu sprzedaży na życzenie klienta lub pakowana w celu bezpośredniej sprzedaży – np. na bufecie, przy ladzie lub w stołówce. Czytaj więcej →
- Żywność opakowana
- Żywność zapakowana przed wystawieniem na sprzedaż w taki sposób, że nie można zmienić zawartości bez otwarcia opakowania. Alergeny podaje się w wykazie składników na etykiecie.
Mniej papierologii. Więcej czasu na gotowanie.
Skonfiguruj firmę w dwie minuty, zaimportuj menu i wydrukuj pierwsze etykiety na bufet jeszcze dziś – za darmo.
Zacznij za darmoCatering Cat wspiera zarządzanie informacjami o alergenach i nie zastępuje weryfikacji prawnej.